KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

ja, – metha

sprak zij zacht
ik ga nu maar
het opvanghuis
wacht

ik laat niets achter
en geef lucht en licht
door aan hen die nog
wachten voor de poort

langzaamaan verdwijnt
mijn naam in de grond
van iemands hart

ik blijf weg
tot de laatste
strofe toegedekt wordt

trek mij nu terug
achter mijn verzen
ooit gedrukt
om lief te hebben

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK