Resultaten voor het trefwoord iemands

ja, – metha

sprak zij zacht
ik ga nu maar
het opvanghuis
wacht

ik laat niets achter
en geef lucht en licht
door aan hen die nog
wachten voor de poort

langzaamaan verdwijnt
mijn naam in de grond
van iemands hart

ik blijf weg
tot de laatste
strofe toegedekt wordt

trek mij nu terug
achter mijn verzen
ooit gedrukt
om lief te hebben

programma – martin m aart de jong

Ik geloof niet dat het ooit wat wordt
het schuimt te veel in mij en deze tijd
is toch geen tijd die smeekt om flarden mist die om mij heen verzameld

zijn van bordkarton en teksten draagt
als: “ben je hier?”,”waarom niet thuis?”
Ze trekken vreemd volk aan. Dus zwijgen maar

in iemands land en in vreemde taal daar
dan een totaalbeeld van neerzetten op
een drukke rotonde en er met een lelijke
eend luid kwakend om heen blijven rijden
het dak open, radio aan en de groeten
doen aan iedereen die dit leest.