Ik sta bij de deur
een oog van licht
zei je naam, zei
langzaamaan wentelen wij in
onze onschuldige staat
Ik ben gegroeid naar de zon
Men boog mij
waar het kon
Een paperclip mijn geluk
Ik buk als je slaat
Stap over een zoen
tot aan de einders van
ultiem
Soms kan ik je verdragen
bovendien
sprak zij zacht
ik ga nu maar
het opvanghuis
wacht
ik laat niets achter
en geef lucht en licht
door aan hen die nog
wachten voor de poort
langzaamaan verdwijnt
mijn naam in de grond
van iemands hart
ik blijf weg
tot de laatste
strofe toegedekt wordt
trek mij nu terug
achter mijn verzen
ooit gedrukt
om lief te hebben
Recente reacties