KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

woekering – jelou

Op de rand van mijn huid
is te weinig hout gesprokkeld
wirwar, wirwar
in onbegaanbaar dicht

Het knispert er hoorbaar
dood, genoeg voor een
wakker vuur, tussen de
voegen van mijn levenslust

Laaien mag het, aangespoord
door vlammende tongen,
tot de huid in rood verzengd
haar diepste adem blaast.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK