zoals een jongetje loopt
door gele zonnebloemvelden
met de zon aan de lucht
de wolken er omheen, verspreid
hij, rennend met een lach
zoals twee mensen zitten
tussen de schelpen op het strand
strak kijken en wachten ze
op de ondergaande zon
de handen zijn in elkaar
zoals een oude man
terugdenkt aan vroeger
en die herinneringen,
misschien wel stiekem,
heeft omlijst met een gouden randje
voor hem: een prachtig schilderij
Een marmeren engel
op de rand van de zandbak
staart als een oude man
over de vochtige huizen.
De kinderen spelen in zijn buurt.
Ze nemen een modderhuid,
vijlen de nagels aan oeverloos beton.
De zwakste wordt verstopt
en drijft daar als gegoten.
De moeders langs de kant
houden de hemel strak gesloten.
Ze staart naar het koffiegruis op de bodem
Ze zegt: het is je toekomst en het ziet er niet goed uit
schulden stapelen zich op, daarna komen schuldgevoelens en
even later schuldeisers, ze nemen alles mee
Tot de schoenen die ik draag mij verplaatsen.
Nu zit ik aan de voeten van een oude man die
nauwelijks moppert, maar wel verwacht dat ik werk
voor mijn brood moet ik blikken tellen
ik denk aan de kermis, doe aan bollo smitto
plots ben ik ontslagen en het is nog maar 10 uur.
Goudvissen kijken naar mij alsof ze mij door het glas
doorgronden en ik vraag mij af hoe ze aanvoelen en
hoe lang ze zullen spartelen in mijn droge palm.
Recente reacties