als ik een vliegtuig was,
had ik vleugels en kon
vliegen als olifantje Dombo
met mijn lange slurf was
ik dan een miereneter
en vrat mieren de hele dag
maar omdat ik van pindarotsjes
hou, ben ik geen miereneter
en helaas dus ook geen vliegtuig
als ik een vliegtuig was,
had ik vleugels en kon
vliegen als olifantje Dombo
met mijn lange slurf was
ik dan een miereneter
en vrat mieren de hele dag
maar omdat ik van pindarotsjes
hou, ben ik geen miereneter
en helaas dus ook geen vliegtuig
Als dichter zat-ie de hele dag te mieren:
Wikken, wegen, woorden tellen, kruidenieren…
Als kerel ’s avonds dronken,
stak-ie hem zonder na te denken
in de meest verdachte kieren,
in de duisterste spelonken.
Zo ging het jaren goed,
het schrijven zat hem in het bloed.
Hij schreef zich letterlijk de vellen.
Hoge verkoopcijfers, prijzen, onderscheidingen…
niet meer te tellen.
Roem en eer en geld: Hij was een held!
Zo liep het jaren lekker
met zijn woorden-winkel.
Als-ie zich van zijn dagtaak had gekweten,
zoop-ie zich klem;
zat-ie zo de rente van zijn reputatie op te eten.
Stak-ie hem zonder omhaal even later
in de meest verdachte spleten.
Toen bleek:
Hij had een vreselijke kwaal onder de leden;
iets wat je niemand gunde.
Zijn dood was al met al een ware aderlating
voor de vaderlandse letterkunde.
het is niet te geloven dat
de mieren in mij komen wonen
ik zei nog: het is koud hier
het tocht en de druk
is niet te verdragen
de buurt zult u zich beklagen
er is geen loof noch struik of bomen
het is geen leven, voor een mier
ik zag u onlangs uw kind’ren verzorgen
het was een druk soort geluk
u tilde hen op en dan wiegen
u kietelde hen
met honderden armen
toen sprongen zij op zo vrolijk
het is niet te geloven
dat zij
zo wonen
in mij
Zij zijn
kunstenaars
intellectuele
geen kuddedieren
of mieren die je
kunt plezieren met
zoete lekkernijen
dat plakt als honing
van bijen vermorzeld
onder hun voet.
Recente reacties