Resultaten voor het trefwoord kom

thuis best – jan bontje

de goudvis zwemt
van west naar oost naar west
en andersom
gedurig maar ongedurig
rondjes
in zijn kristallen kom

ontdaan van zijn huid
-want bladgoud is goud waard-
zwemt hij tegen de klippen op
ont-komt
en belandt in zee
waar hij op de rug van Neptunus
een odyssee maakt
richting de maan waar men
hem vriendelijk ontvangt
en wegwijs maakt in het universum
waar hij vanaf nu thuis is
samen met de bewoners
van de Andromeda- en Paardennevel
en Neptunus de planeet
die verdraaid veel lijkt
op de kristallen kom
waar hij ooit in zwom
zodat-ie een déjà-vu heeft van jewelste

na enige lichtjaren keert hij terug op aarde
en stelt vast dat de mens geen steek verder is
behalve dan met de vaardigheid
om nog beter maar vooral goedkoper
genocide te plegen
money makes the world go ‘round
citeert de geldhandelaar met de gouden tanden
in zijn eclectische cabrio zonder wielen
want de techniek must go on

de goudvis besluit vrij willig
terug te keren naar zijn kom
(terwijl zijn eigenaar tevreden lacht
en niet bemerkt heeft dat hij weg was
zwemt hij voortaan gedurig zijn rondjes)

alleen mijn huid – janine jongsma

alleen mijn huid verzet jouw zinnen
maar de woorden glijden van mij af
ik word niet warm of koud van je
je zet me in de stoel neer voor de spiegel

haalt snel een washand over mijn gezicht
en zet mijn arm zorgvuldig terug in de kom
in de badkamer huil je de vlekken uit mijn lingerie
je borstelt mijn haren en telt hardop honderd slagen

vraagt of ik mijn lievelingshaarband in wil
maar besluit uiteindelijk tot een paardenstaart
beneden kus je mij teder gedag, ik staar naar de tv
mijn borsten kijken jou onbewogen na

de kat telt de uren af, gebruikt mijn been als krabpaal
jij belt vanaf je werk hoe het gaat, dat je laat bent
en of het goed is dat we Chinees eten
ik neem niet op, dat doe ik nooit

tattoo – b. vogels

ze zeggen dat je lasten draagt
in jouw kom draait alles om
kracht en man zijn bij pijn
waarom krom je

in je slaap zal je voelen
dat je me niet terzijde laat
gedane kerven nemen geen keer

* – martin m aart de jong

Als altijd weer in het begin
serveer je uit dan ligt ook alles
op je bord. Je graait de wereld
bij elkaar. Ontdooit de polen
smelt verdriet uit op de evenaar

er loopt een streep van hier
tot daar. De rand. Gedecoreerd
met sla. Echt alles moet juist
jou gebeuren. Je ruimt af.

De teil loopt vol. Je borstelt
driftig in een kom. Je stalt
het uit. Er druipt wat af.
Dit hele leven schrijf je
is een straf.

kom je buiten spelen – maaike klaster

Kom je buiten spelen? Bonnie heeft een pop die praat; er is altijd kauwgom
om te delen. Wij zingen liedjes samen, over kopjes thee, de zon die schijnt,
dansen op de maat van haring en Patatjes Met, mijn lievelingseten. Kom je
buiten spelen? Er is nog altijd kauwgom om te delen. Doe je mee? In spring,
de bocht gaat in, uit spruit de bocht gaat uit. Kom erbij! Heb je het koud?
Hier sijn twee sachte, aermuh oooom juh heeeen! Hier zijn wij altijd samen,
niemand is alleen. Kom je buiten spelen? De regen heeft de zon verdreven.
Trek je laarzen aan, dan gaan wij spetters maken. Wolken liggen in plassen
op straat, de lucht valt hier geregeld naar beneden. Daarom vraag ik of ook jij
wilt komen spelen. Werken is niet genoeg, het maakt niet uit hoe hard je
zwoegt. Vraag maar aan je baas, die zit ook het grootste gedeelte van de dag
te lanterfanten voor volwassenen. Kom je buiten spelen? Ik begin alvast.

beslag – hanny van alphen

een beslag kom
wat zeg je?
kom een beslag
ja!
beslag kommen
ikke roeren goed
niet roeren goed
toch beslag kom
zomaar
kommen beslag
vandaag
ikke wegwezen
niet roeren goed
wel vrouw

bevroren – b. vogels

het water heeft me niet geraakt

de duik werd rimpelloos bevroren
bevangen door spartelende ogen
een kluwen van luidruchtig bloot
golvend in een overvolle kom

ergens
tussen maagdelijke heuvels
wacht een stille waterplas

piëta – walmzand

een oerverlangen, hunkering
   als wereldmoeder ontvang ik
   je groeit en ik bereid voor
   het tweede wonder; aanschouw!
   mijn kind, de wereld…

uit mijn schoot ontspringt!

stormen en luwtes doen ons aan
   strijden en overleven eindigen in een zucht…

je keert terug naar je geboortegraf
   en ik ontferm mij met alle moederliefde

kom, rust, het is gedaan…
   weet je veilig in mijn schoot en armen
   slaap, droom en leef voort…

lucifer – jan holtman

Sleep me mee
naar de duistere
kant van het leven
de spelonken
van de nacht
en los mij op
in vergetelheid
om drie uur in
de nacht de kus,
de grand marnier
oh Lucifer
omringd door dit
klandestien
geroezemoes
neem mij mee.