Het leven is blauw
Groen is het leven
Het leven is licht
In duizenden kleuren
Ik zoek
De lucht is luw
De lucht is zacht
Het leven is geel
Paars, rood
Jouw ogen diepbruin
De schaduw van dromen
Ik kijk
Het gordijn valt
Het leven is vuur
Het leven is blauw
Groen is het leven
Het leven is licht
In duizenden kleuren
Ik zoek
De lucht is luw
De lucht is zacht
Het leven is geel
Paars, rood
Jouw ogen diepbruin
De schaduw van dromen
Ik kijk
Het gordijn valt
Het leven is vuur
I
Oren rennen uren
over ondiepe gronden
bevogeld met de groene veren
van fotosynterende
dino’s
Waarom zou een wolf
geen hoeven hebben
wanneer de bergen
toch al paars gestreept zijn?
Wie zegt dat stelten
slechts voor hertjes zijn
of voor vrouwen?
Van mij mag
een boom een cobra zijn
en pas geboren bijten.
Ik neem die gele bloem en zo’n bol
vol pluizen, voorzichtig plukken, ojee
toch weer een steeltje met kale kop
het is net ‘t geheime heertje, paars
bloempje erbij en drie kleine witte
ma de liefsten heten ze, nog wat
van die plofdrollen op lange stengels
en ook dat dode boompje daar, als laatst
schep ik moedereend en haar donsjes
uit de vijver, ik prik ze op de takken
voor in haar allermooiste vaas
Mijn moeder verwenst mij tijdens de doop
Ze is niet uitgenodigd en draagt paars
Er hangen haaientanden aan haar handtas
Ze kletteren als boze kraaien op een warme motorkap
Een schriele oom probeert haar buiten te werken
Het duurt uren en het doopfeest wordt stopgezet.
Na de geaborteerde doop zwerf ik rond
In de kuststad waar ik gewoond heb
Is iedereen op zoek naar een bloedende afgod
Om een centje bij te verdienen
Een fortuin om de lokroep van de golfbrekers te ontvluchten
Maar iedereen keert uiteindelijk terug
En 90% van iedereen glijdt moedwillig uit.
Ik ben nog steeds aan het rondzwerven
Nu betreed ik een tempel
Hier kan je Chinese calvados drinken en
Gokken op paarden die genoemd zijn naar vermoorde filmsterren
Hollywood, maar ook Bollywood, Praag en Oostende
In een achterkamertje vind ik de zoon van de uitbater
Toen we twaalf waren kreeg ik zijn melktanden
In de plastic schatkist van zijn waterschildpadden
Hij dacht dat het hem recht gaf op mijn ontmaagding.
Hij kust mij op mijn linkerwenkbrauw
We roddelen over mijn moeder en
Halen herinneringen op aan zelfmoorden van vroeger
De explosieve van de loodgieter, de banale van de schoonbroer van de sponzenverkoper,
De twijfelachtige van de notarisvrouw, de moedige van de schoenmaker
De stinkende van de taxidermist, de nobele van zijn moeder.
Er zijn kleuren
die ergens goed voor zijn
wanneer je kleurenblind
bent wordt je nooit beter
daarom zeg ik blauw
groen geel paars
rood oranje
zodat het zwart
op wit
je stemming
“Hoe voel je je nou!”
toeter ik opa in zijn oor
tijdens de wedstrijd
Argentinië-Vuvuzuela,
de kleurklank
van een zwermend
kanon
een ring hoger
slaan ze
op pletterpetten
de hoop
op een betere
wereld stuk.
Vuvuzuela
wint op
strafschoppen.
Recente reacties