Horizonnen zoeken toenadering,
belangeloos. Een pril begin.
Geen ongeoorloofde aanval,
noch verraad aan een weerloos vergezicht.

Rust voor het getergde geestesoog,
daar gaat het om.
Door lange halen van een gewimperde zon,
zodat ijstijden dooien in lauw strijklicht.

Patronen tekenen zich af
in isobaren als lijnen van gelijkenis.
Zonder eigen aard,
om anoniem de ware hemel te schragen.

Thuiskoffers, gedragen in eigen kring
op de vlakte van nabijheid.
Binnen bereik van deze lichaamstaal
komt nakend gedogen bij vlagen.