ik zoek mensen en zo
met grote witte muren en vind niet meer
dan een wollen plaid rustend op een leeg dressoir
de watermaan kaatst haar licht tegen
een gevel en verdwijnt met mij in de nevel
waar ik mijn zoektocht naar mens en muur
in de wollen plaid bewaar
Drink op mij
een Godendrank of
desnoods drie glazen bocht
een enige en laatste update mijnerzijds
*VOORGOED UITGELOGD#
(hekje sluiten)
s`nachts draait Aysun rond de moerbeiboom
dient wolven van repliek
bij dag schroeft ze zwijgend
de deksels op de potten in de geleifabriek
gij nachtneuroot vergezeld van uw verroestte spade
onder het geroep van de bosuil sloeg ik u gade
met honderden paukslagen in het hoofd en
een schoorvoetend been over de balustrade
een sluier sneeuw rust achteloos
over de lang verweerde zerken
alsof dood haar gezicht verbergt
achter een voile van tijd en vrede
om aards verdriet in te perken
gerust laat ik de kraaien krijsen
op de toppen van het winterlicht
ze slaan een fijn kristallenlied
wit uit de takken boven mij
als woorden in een troostgedicht
ik wist alleen
ik was te jong om lief te hebben
te oud om in de eeuwige sneeuw te slapen
op de avond dat de schijnwerpers
de lucht vergaten af te zoeken
opende ik met een koevoet de mond
en liet de ratten binnen
ik zou de beelden en de geur
bewust en onbewust gevangen
willen laten wegbranden
zoals het vuur het ijs kan vreten
maar wie, zeg me wie
heeft ooit een dode rat verstopt
onder een vuil vergeven hemd
om het knagen te verzachten
wie heeft het schuren van de haren
ooit op de blote huid gevoeld
Recente reacties