het blauw
tijdens eerste zonnestralen
het blauw
’s middags ’s zomers
het blauw
donkere onweerslucht
het blauw
van Haar jurk
het blauw
Hemels, Goddelijk
geen van al
ook maar dichtbij
Chartres Bleu…
mysterie
blauwer dan blauw
Hemelser, Goddelijker
vanaf Lauden
tot de Completen
en ver daarna
alleen het blauw van jouw ogen
overstijgt de sensatie…
Ik zag de goden zich
met tomeloos plezier verbazen
om hun eigen onvermogen
ik zag ze spelen, uit verveling
zomaar iets proberen
eerst geschrokken, daarna vol verrukking
kijken naar de eerste zonnestralen
ik zag de tijd beginnen en ik zag
het universum eeuwig lachen
om een zelfbedachte, wonderlijke grap.
Altijd wel iets in petto
waar je niet op gerekend had.
Het grijs dilemma van de tijd
wordt opgeheven met een lentedag.
Je stapt de hemel binnen.
Neemt een mandje mee.
Je rekent af met wat je hebt.
Een kilo zonnestralen
was je thuis eerst
zeer zorgvuldig.
Het lekt uit. Het ruikt.
De buurvrouw klaagt
dat ze gelukkig is
en dat ervaart
als vreemder
dan ze ooit.
Recente reacties