hoe houden we
sfeer goed
truc is alles
nep namaak natuurgetrouw
kunstbomen -licht
-lach -sterren
af en toe
iemand die zegt
cyborgs zijn het best
“echt gezellig”
Resultaten voor het trefwoord kunst
sodeju,
neem het niet al te letterlijk
of lees het in de ruimte tussen de regels
het is de kunst om aan armetierige leegte
een taalvolle betekenis te geven
gesproken, geschreven, in elk geval doorleefd
een troostrijke gedachte
die mij wakker heeft gemaakt uit een sukkelcoma
in elk geval nog op tijd, toch?
want ik leunde teveel op automatismen
ik schrok toch even
Met bals had ze geen ervaring en dat leidde tot een bestseller
‘Bals en ballen: ervaring nihil’ en dientengevolge wat geld
Voor de kermis met Pasen waarop ze met haar spokenogen
Menig man verleid had andermaal het schieten te proberen
Slechts in het spiegelpaleis kon ze kussen: mond op mond.
hoe dieper je graaft
herinnert het kinderoog
kan zelfs een microscoop
niet onthullen wat
te zien is in je brein
rede blind ogen zing
lang leve de wetenschap
ook computers helpen niet
om meer te zien dan
een FMRI regenboog
kleurige elektravelden
het kwantum trillen doet
stom blijft de mens
verliest de logica zijn kunst
klinkt er snaarmuziek
een onbekend deeltje God
een entropie botst
stil in mythe vangt
vlucht ik terug
in mijn logica
voordat niets meer overblijft
dan wat tussen uiterste blijft
– wat ik nog steeds bemin is
dat wij blijven kijken met
de ogen van een kind.
Naast de muizen heb ik nog veel meer knagers.
De muis wordt vervangen door een pen
gezien het groeiende belang.
De essentie is dat je zo ontspannen mogelijk werkt.
Dat pakt nog wel eens anders uit.
Men zit al wekenlang te bijten op mijn kaars.
Overjarig knap en uitgelezen op een vlot en toch
de meeste vissen zijn koudbloedig.
Thanx For Nothing Overkill.
Volgens mij – ik was altijd al wat kritisch –
is het gewoon de Urenteller.
De zware centrale seconden en dan ben je klaar.
Kunst na Arbeid. Staat op een plakkaat.
De muis komt dagelijks wat later.
Je wilt gewoon gaan varen.
Ik wil rusten in de bedding
van een broodzachte vrouw
riant en warm foedraal
waarin mij gewikkeld
Ik wil schaamteloos
ondergedompeld in laveloze liefde
klodders Pollock
in feestelijke Chagall kleuren
ik wil kinderachtig
verdwijnen
strelen
snuffelen
snoepen
Ik wil blind
haar lichaam schilderen
in mijn gedachten
Een vrouw is abstracte kunst
voor zoekende mannen
Ik ben al die mannen
en ik zal zoet zijn.
Er rijdt een bus van hot via herrie
gesprekken die nergens naar toegaan
aandoenlijk als kutjes en kalfjes bij de thee
even dacht ik nog aan poëzie
opgesloten in uitgestreken gezichten
haal ik in mijn erker als dromenvanger tevoorschijn
het is de kerstverlichting maar
met van die lampjes die er niet meer toe doen
vanmorgen heb ik alles eruit geflikkerd
als ik mijn goddelijke gang wil gaan
is het zo slecht nog niet bij Superman stil te staan
en ik geef hem mijn zin
poëzie is als sfeer die luchtig om een vinger wikkelt.
Vooropgesteld
dat missen kunst is
Het figuurzagen van dageraden
tamponeren van een vraag
op mijn tong
Obese vogel plus tak
en ik brak
nog voor je je uit mijn leven wrong
Restanten:
theekop bewaart gezicht
en in een vreemde taal
lacht
je handschrift me uit
op het plafond
Kleur jij mij een pad naar het hart,
dan schrijf ik ons een echt refrein
vol baksteenrode klinkers.
In hondsdraf, een paardensprint,
met ferrariprecisie, likt inkt in
kalligrafische schuinsmarcheerders.
Volg de rechte lijn.
Zweep me op in een koets met een
knecht, smijt me uit het open raam
en scheur door tot het einde.
Bloeden, opstaan en glimlachend
zwaaien, dat is de kunst; ik vlei me
tussen tegels die nooit zijn gelegd.
denkend aan de kunst
van het weglaten
komt de voortvluchtige
schoonheid in beeld
houden weinig werken
van mijn hand stand
de politie schiet haar
zonder pardon neer
afscheid maakt de weg vrij
voor een ander geluid
“schade” klinkt het
nagesynchroniseerd
Recente reacties