Iedere dag ratelen die flessen
tot je er zelf groen van ziet
meneer. Ik draai mijn diensten.
Vroeg, laat, nacht. Drie dagen
vrij. Voor mij is alles bier
en even tussen de machines door
eten met de mannen, veel zwijgen,
kaarten en over voetbal praten.
Ik heb een zoon die anders wil.
Hij mag het weten. We eten goed
van de drank. De helft van het
huis is nog van de bank. Onder
ons gezegd en gezwegen. Dit is
leven. Maar hij mag die droom.
Ik stel me de kaart al voor
van het kleine kerkje en
bedenk me het achterzaaltje
waar op dinsdagavond
geoefend wordt door het koor
en waar vast ook een kruis hangt
boven een gaskachel en
een ketel thee trekt voor de
mensen tussen de diensten door
en op woensdagavond is er koffie
voor wie de wijn niet aan kan
en praat men fluisterzacht
over de twaalf stappen, waarvan
de eerste naar verluid:
ik sta machteloos
tegenover drank.
De kerk is werkelijk
goed voor alles.
Recente reacties