uitgespit tot op het bot
ligt hij blootgesteld
op het laatste bed
van kankercellen
als ik er over nadenk
hoe hij koffie maken kon
zijn ringbaard een grap
niet mocht verbergen
de prostaat de man
de das omdoet
maak ik me op
voor één ontbijtkoek meer
scheer mijn kin en begin
de dag met een lach
om mijn moeiteloze plas
dus ik ben jouw rijmsletje
behoor tot de toeristische
abstracties, zeg je, hebberig
aan raming blootgesteld
mij in je storm weggeblazen
zelfs mijn schaduw liet los
maar mijn haar bleef zitten
wanneer ik je dat vertel
en jij me dan zegt:
doe ’s niet zo vaag
gina
weet ik dat het weer
een dagje kut met
beren op de leg-
batterij wordt
geen woord geloogd
nietwaar, meneer Den Dighter?
Recente reacties