vroeg meisje – jonathan griffioen

ze ligt daar maar
in bleke bescheidenheid
alsof haar dagen niet voorbij zijn
en als een lege gang in mij

ze krult krols
langs mijn lippen
maakt mijn zicht weer wazig
eindelijk weer zachtjes stikken samen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK