KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

vrije val met opa – martin m aart de jong

Er moet een dag zijn dat het anders is
dat ik het raam uitstap de vaste grond
weg zakt, een vrije val van 30 jaar
me jonger maakt dan ik al ben.

“Opa”, roep ik, en hij zwaait
terwijl ik val. We lachen
zoals we deden toen we elkaar

voor het laatst zagen, maar nu
met een blije blik vol herkenning.
“Ik heb je toch gezegd, dat alles
goed zou komen!” roept hij naar me.

We vallen, en we lachen en we blijven
vallen met de tijd die nooit stopt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK