vlak en wit I – jan holtman

Zo vlak en wit
de muur het papier
met de letter breekt
ontstaat het venster

zo staar ik naar buiten
het woord, het gat
van de nacht, het
licht van de dag in

met handen die nog
geen handen zijn
en te korte armen

en ogen die kijken
zonder te zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK