KRAKATAU

tijdschrift tegen alles, omdat niets beter is

verlaten – gronama

Na zessen heerst een donkerte in schooltje
achter ramen stoeltjes omgekeerd op tafels
haag van dunne pootjes trappelt als insecten
niemand die ze op hun buik komt draaien.

Er zijn geen kinderen, geen kleine jasjes
aan de lage stokjes, het voelt angstwekkend
leeg, een soort van leegte alsof de kinderen
hier nooit meer zullen komen en adem stokt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK