verguisd – b. vogels

uit het stenen gruis
zucht nog het vage opschrift
dat hij zonen had

hun naam is met de kalk vervlogen
als het vege roet uit zwarte ogen

de kolen zwijgen in het leeg depot
de regen is het zweet
waarin de stad hun naam vergeet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Recente bijdragen

Recente reacties

Cookies?
Cookies = OK