met één voet op de plaats
en de andere op het laminaat
zit ze op de drempel
om eindelijk eens te praten
teneinde het zeer en het zuur
achter ons te laten
daar moet ik overheen stappen
met één voet op de plaats
en de andere op het laminaat
zit ze op de drempel
om eindelijk eens te praten
teneinde het zeer en het zuur
achter ons te laten
daar moet ik overheen stappen
Zelden laat in mijn bijzijn
haar kristalontvanger de twiet
van haar intuïtie of de juiste
golflengte weerklinken.
Deels in het zuur, deels erboven
laadt zij via koperdraad op
en ontlaadt haar signalen
in gegalvaniseerde stemming,
tot muziek van haar verhaal,
positief via sonde en draad,
geduld in de ether laat trillen.
’t Is maar ‘n knop en de moeite
van ‘t stellen van de antenne,
maar minder dan ooit hoor en zie
ik haar tijd voor luisteren nemen.
ik zoek soms naar het felste woord
de scherpste stem
de diepste haat
en als ik dan
naar mijn gevoel
geslaagd ben
zeer geslaagd
komt langzaam in mij schaamte los
als zuur dat knaagt
mijn liefste woorden zijn gevlucht
ik mis ze nu
en droom van zinnen
in een oude lucht
dat vrouwelijke plekje
heeft een te lage ph-waarde
’t zuur
in mijn ogen
Recente reacties