Resultaten voor het trefwoord zich

ik die zich razend zoemt – harry m.p. van de vijfeijke

Ik heb een smaak van jaren opgemaakt.
Met velen deel ik aangedaanheid door het klein
voorjaarsverhaal, vandaag de minieme kroontjestulp die fier
in voorjaarswind en zongebed zich als saffraan zo fijn onthult
en voor het almaar opnieuw beginnen staat.

We zoenen, en we zoenen het seizoen.
Ik, afzonderlijk gewonden om een dunne lijn,
al jaren, ik zal in dit voorjaar ook een smaak belijden
die jou, mijn zonderlief, aangaat, hoogsteigen schepsel.

Ik verbeeld je bloei in wit opgesneden bloemblad neergelegd,
je zachte bed dat wijkt, ik de bij die zich razend zoemt,
dol tussen dij en dij.

user calendarclock-o

turning off the red light – janet van leer

Ga maar eens kijken
bij kruispunten

Met verkeerslichten
zoals in Groningen

Je vraagt je af
welke idioot

Dan begrijp je
dit is normaal

Gewone mensen
fietsen langzaam

Als je zo sportief
bent als ik

Denk je godver
dat moeten ze eens

Bij van die fucking
automobilisten proberen

In één klap ieder
voor zich

En dat dan de politie-
agenten zeggen:

“Tja zoek het maar uit
jullie soort telt niet mee

Hadden jullie maar
niet moeten botsen”

user calendarclock-o

moeder aarde – sef parker

wie zich als hoer
laat gebruiken

kan moeilijk spreken
van verkrachting

laat echt alles
met zich doen

moet je kijken
hoe smerig

lozen gaat vanzelf
loopt de mond van over

user calendarclock-o

aurelia – iniduo

is er een ochtend na nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil

een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven

nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost
en geen rimpel in gladde huid kraakt

het is de adem die geen geluid maakt
zodat elke zelfbelofte wordt ingelost
Kan ik ooit grip op mezelf krijgen?

user calendarclock-o

ultraviolet – iniduo

het wachtwoord is wederkeer
en mijn navel de poort
door maar lang genoeg te staren
herschikt zich het werkelijke
langs de zomen van het harde meer
in mijn waarneming
ben ik omringd door keelzeer
bevind ik me in de armen van kaalslag
fratsen kortom,
die met de zon ondergaan
telkens weer

user calendarclock-o

je me répète – pallas van huizen

God, ik mis je.­ Alsof het echt is.­ God, vertel me.­ Waar de weg is.­ Laat het groen zeggen wat niet nep is.­ God, bewaar me.­ Spaar me voor de duisternis.­ God, ik mis je.­ Alsof het echt is.­ Vertel me.­ Waar de weg is.­ Want ik dool door jouw ruimte.­ Alsof de geschiedenis zich herhaalt.­

user calendarclock-o

zonder tegenbericht – iniduo

als een boodschap langszij komt
aan de poort van droomtijd
in het bollen van velden

is er niet weinig aan gelegen
de einder van voorspelling
in vochtige grond te laten rusten

tot op het uur
dat het geheugen zich verheft
zich openrijt

user calendarclock-o

goed bewaren – pallas van huizen

Ze laat zich niet vastleggen
vastpinnen, -pakken in de tijd
vluchtig, verdraagzaam
liefde is een ervaring
bewogen door stilte, jouw twijfel
als de nacht zachtjes begint te praten
ontroerd door ijdele daden
zwarte geheimen die de monden verlaten
dat lees je als een dagboek
ken je als je eigen zakdoek
dat legt ons alles, alles uit
teder, maar diep geraakt
liefde is een ervaring
van onschatbare waarde

user calendarclock-o

houten kentering – iniduo

bij aanvang van de donkerblauwe nacht
dooft een zwerm van woorden

smoren klanken in gehemelte
zonder dat ik nog geduld betracht

op deze nauwelijks ontgonnen uren
zingen nachtvlinders in mijn hoofd

kreunen zilveren vleugels op het bot
die genadeloos huid en haar schuren

zal ik wachtlopend vragen stellen
of wandelend verdwalen in mijn slaap

zullen antwoorden zich aandienen
of laat ik argusogen een oordeel vellen

ik wil niet aan nachtlicht vastvriezen
maar helder wakker worden

op een krakend willekeurige ochtend
waarop men zich zou kunnen verliezen

user calendarclock-o