Resultaten voor het trefwoord woestijn

in de woestijn kun je veel leren over de tijd als je geen zand in de ogen hebt – delphine lecompte

In de woestijn kom ik hem eindelijk tegen
De anemische taxidermist vijf maanden geleden spoorloos verdwenen
Met mijn bronzen nijlpaard en met mijn ultralevende tombolagans
De woestijn is natuurlijker dan de taxidermist
En de taxidermist is bleker dan ik.

Hij herkent mij niet, de anemische taxidermist
Ik werd dan ook geopereerd aan mijn gezicht
Maar wanneer ik spreek om hem te beschuldigen
Van de diefstal van mijn bronzen nijlpaard en van mijn tombolagans
Weet hij meteen met wie hij te maken heeft.

Want ondanks mijn neusverkleining praat ik nog altijd nasaal
Oh wat heb ik een hekel aan mijn onwrikbare geneuzel!!
De anemische taxidermist ontkent de diefstal van mijn bronzen nijlpaard
Maar inderdaad de gans heeft hij gestolen en weggeven
Aan zijn jongste dochter toen ze vorige maand 33 jaar werd.

Het was niet alles
Hij had nog andere cadeaus voor zijn dochter
Die andere cadeaus had hij eigenhandig in een wekkerwinkel gekocht
Onder andere: een marsepeinen boorplatform, een Servisch theezeefje, en een valse snor
Het is niet omdat je een wekkerwinkel betreedt dat je moet toegeven aan de tirannie van het getik.

Integendeel, je moet weerstand bieden
En vooral geen wekker kopen
Dat leer ik vandaag in de woestijn van de anemische taxidermist
Ik vergeef hem graag, hand in hand verlaten we het pretpark.

user calendarclock-o

heil – b. vogels

ik wens je geld zoveel
dat je het niet kan tellen
handenvol bergen
te veel om op te noemen

een onoverzichtelijke heuvel
een miljoenenoceaan
zuigende korrelstromen
stortvloeden gulden regens
glinsterende rivieren
zilverberkenwouden
slikken zilverreigers
bronnen bubbelplassen
moerassen goudplevieren
fonkelvalleien
rollende gletsjers
klinkende massieven

en een woestijn
waarin niemand je komt zoeken

user calendarclock-o

blauwe oase – elize augustinus

Ze wandelen in dorre woestijn
tussen de steenuil: te midden van
chaos waait een hete wind rondom de puinhopen.

Het gebeente gloeit verzengend.
Een vuurhaard door stoffige vlakte.
Op weg knarst het brood onder
onze tanden. De pelikaan drinkt
uit een blauwe oase.

user calendarclock-o

de sluier van gaia – stoney pete

Van de andere kant gezien
is waarheid illusie
en ja nee of misschien

Tussen liefde en ruzie
ligt een leeg land, louter
zee, strand en woestijn

De schepen zeilen er
op jouw adem
in het licht van jouw ogen

Niemand daar vademt jou
Mijn vader is hun conclusie
Ze doden in zijn naam

Zijn woede was hun onweer
Hun wereld is nu woest
en ledig

Maar onder een rode maan
kus ik je
en daar komt de zon weer

user calendarclock-o

ondertussen, in de woestijn – peter helsen

Er is een tweede die de kudde leidt, 
hij fluistert dierentaal 
in de verte is geen stad.

We zijn met honderd, als één mond.
Verzengend en hoopvol, slachtteder, 
onvervuld gevederd : het vliegen voor 
de kraaien.

Dan toch gefladder, in de hoofden en het oog
van die ene god : “de aanvulling van de eerste twee
stenen tafelen werd per sms verzonden, voorzie
krediet” 

De voorzienigheid heeft nu het woord, maar weer 
schudt zij het hoofd. De kudde gonst.
Ook dit vlees zal aan tanden kleven

user calendarclock-o

voor wie ik lief heb – martin m aart de jong

Over het vergeten bestaan veel misverstanden. Het belangrijkste is
niet het vergetene zelf, niet de vergeter, maar het feit. Het vergeten
valt niet te leren. Het is een talent
dat je als kind wordt gegeven met je naam. Daarmee gaat het voorgaande verloren. Was je ongenoemd gebleven
onaanspreekbaar geweest, niet aan te schrijven, aan te slaan, niet te kiezen
bij het spelen in teamverband; uitgeleverd aan de wind, de zon,
de regen,onvindbaar voor roependen
in de woestijn. Je moeder was je naam vergeten, ze liet je vogel vrij.

user calendarclock-o