De weduwe heeft op handen en voeten
al zijn gedichten bij elkaar geveegd
en afgelopen woensdag met pijn in haar
rug en knieën, drie zakken vol in
de oud papier container geleegd.
Resultaten voor het trefwoord weduwe
tegen de muur staan anussen
van zanussi wasmachines
spinrag te vergaren
verklikkerlichtjes
slaan rood alarm
op een parelwit dashboard
de kamer zuigt
het vochtige vet op
borstels en dweilen
verzuipen
als bedwaterende wezen
in mangroven
met enige reserves
peilt een 4 X 4
hartje tropen
de dichtgeslibde
kleppen, teilen
was en plas
Dat ik van je hield was zinloos
even zinloos als Boten met Bananen
lossen met de hand
of dominee worden om een kaartenbak
met “weduwe onder de vijfendertig jaar”
om regelmatig te bezoeken
Om Zinloos te bevestigen belde ik met
Job
de weduwe wilde niet horen dat
jouw handen vroeger los aan je lichaam
zaten en je er ooit in blinde
drift een keukentafel mee spleet
en ze wilde ons, zijn kinderen,
na dertig jaar ineens niet meer kennen,
teleurgesteld dat we jouw heiligverklaring
niet wilden onderschrijven
bij je leven was het niemand ooit gelukt
je handen zo vroom te laten vouwen, zoals je
daar lag in je muisgrijze pak met ingevallen
wangen tussen de boeketten witte bloemen
en waar ben je nu, op welke wind heeft
ze je uitgestrooid? en ondanks die harde
handen en ondanks mezelf hou ik
nog steeds van je
mijn handen, die lijken op die van jou
Recente reacties