zoals een pelikaan
in dorre woestijn
wandelt als een steenuil
te midden van chaos;
er waait een hete wind
rondom de puinhopen
het gebeente gloeit
als een vuurhaard door dorre vlakte
wij Hebben Niets.
niets meer aan
elkaar te zeggen; het
brood knarst onder de tanden
het is niet meer destijds;
jouw land is niet mijn land
zien wij elkaar ooit weer?
ik weet het niet,
ik weet het niet meer.
vrouwen slaan wodka
na wodka uit huisjes
van tuinslakken
achterover
als heksen dansen ze
met de rokken tussen
hun tanden
steeds dichter om
de vuurhaard heen
lossen vreugdeschoten
terwijl hun slipjes
branden
met de vijand mee
Ze wandelen in dorre woestijn
tussen de steenuil: te midden van
chaos waait een hete wind rondom de puinhopen.
Het gebeente gloeit verzengend.
Een vuurhaard door stoffige vlakte.
Op weg knarst het brood onder
onze tanden. De pelikaan drinkt
uit een blauwe oase.
Recente reacties