je leunde tegen het aanrecht,
keek door het keukenraam naar buiten
waar in de winterzon de was te laag
aan de lijn hing zodat de mouwen
van een frisgewassen wit overhemd
door de modder sleepten op het ritme
van een schrale oostenwind en uit
de gootsteen steeg een onwelriekende
putlucht op en je vouwde je armen
over je borsten en ik zag de vermoeidheid
in je ogen, de bittere trek rond je mond
en ik vervloekte mezelf om wat ik niet
tegen je had gezegd en wat ik nooit
voor je had gedaan
Resultaten voor het trefwoord vervloekte
en tussen het beton weerkaatst
nog eenmaal het geluid
van de laatste vogel
in zijn volledig uitklinken
galmt lang na in herinnering
van volle takken in gezang
en de ochtendnijver van een schrijver
die menig schreeuwlelijk vervloekte
als deze de stilte verstoorde
en zijn glorierijke gedachte
in dit godsgeweld
werd overstemd
Recente reacties