Vandaag hebben we hem
heilig verklaard.
Roerloos was hij
zonder weerwoord.
Het was als werd hij
onbevlekt ontvangen
een cherubijn in opleiding
met roze dromen.
Een bleke Jezusman
met handen als watten
zei iets over wat vergaat
iets met uit stof geboren.
Er volgden halleluja’s en kyrië eleisons.
Daarna liepen wij over
de vergane resten van
een leven lang zorgen.
Het deerde hem niet
wij hadden hem immers
heilig verklaard
zonder weerwoord verbannen.
ik wist alleen
ik was te jong om lief te hebben
te oud om in de eeuwige sneeuw te slapen
op de avond dat de schijnwerpers
de lucht vergaten af te zoeken
opende ik met een koevoet de mond
en liet de ratten binnen
ik zou de beelden en de geur
bewust en onbewust gevangen
willen laten wegbranden
zoals het vuur het ijs kan vreten
maar wie, zeg me wie
heeft ooit een dode rat verstopt
onder een vuil vergeven hemd
om het knagen te verzachten
wie heeft het schuren van de haren
ooit op de blote huid gevoeld
Recente reacties