in het woud
schier ondoordringbaar
galoppeer ik
op de laatste overgebleven eenhoorn
wijzen wijken uiteen
kringen om
hun ziel
mijn entrada
luid ruisend begroet
op die venusheuvel
ontspringt een beekje
teer kabbelende naar benee
floreert maagdelijk gras
mosgroen onder voetzolen
barrevoetse wortels klinken
in de genesis van het nieuwe
dat vol bravoure
met jeugdelijk elan
ontspruit
natuurlijk:
ik droomde een boom
met duizend appels
een walhalla met
tweeënzeventig maagden
een kat te zijn
met negen levens
maar inmiddels
ben ik de overdaad
verleerd
wij hoeven niet
eeuwig van elkaar
te houden
drie keer per week
vijftig minuten
is ruim voldoende
en op de achterkant
van het schoolbord
staat
-blackboard love-
lieve meester
wanneer gaat u
mij leren
hoe de handen
voelen die met
krijt verzwijgen
wat hun ogen
keer op keer herhalen:
hart
bloedsomloop
zwellichamen
venusheuvel
Recente reacties