Resultaten voor het trefwoord veel

schadeformulier – berry tunderman

Kapot, gebroken
Volledig naar de kloten.
Er doorheen,te gronde,
Geknakt.
Gesloopt, gedeukt, beurs
Gebeukt.
Door de knieën, verslagen
Geknapt.

Geknipt, geschoren, geplukt.
Op mijn wenkbrauwen,
Tandvlees, half daas.
Gemangeld, vernacheld,
Afgeragd, geradbraakt.
Lamgeslagen, moegestreden.
Uitgevochten,
Murw. tot moes en pulp,
Verbeurd verklaard.

Gevloerd, gehavend,
Totaal stuk.
Geschonden, gesmoord,
Afgeserveerd, lekgestompt en -gestoken.
Verstoten, uitgeteld, geveld en uitgekakt.
Platgewalst, ingepakt,
Achter het behang geplakt.

Afgedroogd, aan de rand van de afgrond.
Gekrenkt, gekrengt,
Gevierendeeld.
Aan het eind van latijn.
Uitgekotst, afgerost,
Tot op het bot gebutst,
Op zijn zachtst gezegd:
Helemaal uitgeblust.

En zeker de laatste tijd
Veel te weinig gekust.

halte – bennie spekken

ze is alleen
maar met haar smartphone bezig
ze is maar alleen

ondanks de mensen
dankzij de mensen
om haar heen

ik stel me voor
dat ze veel vrienden heeft

kosmopolitisch tegen het raam tikken – hans van willigenburg

Hoeveel levens is een kwestie van humeur en alertheid.
Je hebt erbij die naar hun pens kijken en naar de tv.
Zij roepen elke dag ‘koffie!’ of ‘gebak!’ naar een persoon
die ze in een catalogus zeker zouden overslaan.
Anderen grabbelen naar tastbare bewijzen van dromen
waarvan ze niet weten of er één hun vingers aait.
Vijftien vrouwen op een computerscherm is best veel,
maar met allen exact dezelfde cupmaat valt dat tegen.
De geboorte van een hobby kan een nieuw leven zijn.
Evenals het zicht op een meisje linksachter in de coupé.
Bij een goede kruising liggen vele wereldsteden aan je voeten.
Soms ben je zover terug dat elke stap kraakt van verwachting
Reken je niet rijk met slechts een aandeel in een oplossing.
Je hebt er die kranten dichtslaan om één mening te veel.
Zelf geloof ik meer in het kalm tellen van mijn twee sokparen.
Het leven waar die twee sokparen in passen is het mijne.
Aan humeur en alertheid ontbreekt het mij ten enen male.

thuiszorg – roop

je gaf de kat haldol
het beestje loopt nu wankel
voor het raam heen en weer
hij jaagt niet maar klaagt niet
want hij kan geen van beide meer

de goudvis kreeg zopiclon
en slaapt nu hele dagen
onder zijn kasteel hij heeft
vreetaanvallen en gordijnen
want het licht werd hem te veel

met dank aan seroquell
is de hond van zijn psychose af
hij gelooft de maan nu wel
maar kan sowieso niet meer
dan een maal daags een moede blaf

de hamster kreeg de alcohol
en met de kolder in zijn knaagdierkop
rent hij achter zijn flesje aan
tegen zijn molentje op

ik ben clean zeg je terwijl
je de ficus librium voert
maar als ik zo om me heen kijk
gaat het met de rest erg beroerd

ingesteend – kate schlingemann

je kunt vinden
dat zon zwart moet
omdat leven veel te licht

je kunt zeggen
dat melk halfleeg is
als jouw ogen bangig wit

je kunt denken
dat hart van steen is
of een basalten burcht

ga maar denken in je grot
wat nog uitgebikt moet
wie durft

hier de beitel

haar nieuwe speeltje – hans goudart

Onder de douche zing ik
stuk ellende, stuk verdriet
laaghartig laffe plompverloren polderlomp
Betrap mezelf op een paar huppelpasjes
Mompel bij de afwas Hork-tot-op-het-bot
Verzucht stofzuigend hardop
Verkloot met voorbedachte rade
Van paleis tot plaggenhut en ieder
pretpark werd een dépendance van Delta
In de Supermarkt Er is veel te veel
waar ze veel te weinig van begrijpt
Wat ze zich verbeeldt te weten
over mannen, over zichzelf…
woorden, woorden, woorden
Geen woord over misplaatste trots.
Haar nieuwe vlam als demonstratie-model
een jacht-trofee in mijn stamcafé
Mijn eerste bier die middag
brengt een refreintje mee
Zijn naam vol mededogen eindeloos herhaald
en in alle talen die ik ken
Arme jongen, arme-arme jongen…

angels are crying – calvin smith

Ze verkoopt haar dure lichaam maar
20 euro lijkt weinig, is veel
meer nog dan afgrijselijke liefde
klinken haar koude woorden zachtjes harder
God waarom heeft u mij verlaten
staat zij daar voor de Jumbo
krijg ik korting op de straatkrant

Bruisend water grijpt haar bij de keel maar
haar kind raakt verstrikt in weergaloze golven
meer nog dan de heftigste tsunami’s
verdrinken haar dromen en schatten
waar de straten gek genoeg dansen
staan de engelen te huilen
bid ik maar troosteloos mee

bijna tijd – debby visser-neale

ooit zal ik stoppen met leven
als een verlamd kevertje zal ik
creperen aan de kant van de
weg als de kassameisje haar
lade dichtslaat zoek ik haar gezicht
af naar sporen van de nacht ervoor zij
met haar blauwe supermarktjasje zegt mij
te pinnen
ze neuriet
met snelle handen pakt ze mijn
bonuskaart voor elke vijfentwintig euro een
kadootje soms grijpt ze veel te veel van
de beestjes uit haar
doos tot haar tijd op is gaat ze
door ik reken mijn groente
af bij haar kassa met het
besef dat er ooit
aan mijn leven een
einde komt
en dat die van haar al
zo dood is als een
pier