Resultaten voor het trefwoord trombone

het gedicht van o – maaike klaster

Voor Colin
 
 
Mijn zachtrode O
    zingt rondswingende roversliedjes.
Mijn O
    klinkt als scharlakenrood

en zeg je Sesam Opium,
    dan klapt ze langzaam open,
blozend.

Zo paait ze je met een keel van zijde,
    ademt ze falie uit.
Zo, Baba, zo mooi.

Als een dadel in je palm
    zacht tot de pit. Waar wacht je op?

Roffel als de kleine trom.
    Rimbom, Baba, rimbom bom bom.
Kom maar op met die trombone,

speel de toon van pimpernoot
    en doe het zonder handen. Ja,

raamkozijn omvat het oosten,
    toont ons purpergloren. Hoor.

Bolero dondert honingbliksem.
    Prismaspectrum!
En overal ozon. Ozon.

de kroeg – marten visser

de kroeg is verlaten
vermoeide obers stoeien
met houten stoelen
een stuntelige dans macabre
traag veeg ik het opgedroogde zilte zweet
van mijn nog warme trombone
de zoet gevoosde sensuele
koperen klanken zijn vervaagd
gelijk met het bierschuim
in de met vele vingerafdrukken
vette ongespoelde glazen
mijn zinderende transformerende
alter ego komt tot rust
gedwongen door de harde koude tl verlichting
ontdaan van elke menselijke compassie
toont ze haar ware uiterlijk
kil en desolaat
kom muzikant, ga het is nacht
en mooi geweest

a night in tunesia – marten visser

ritme sprankelt flonkert tintelt
als een wellustige golf
door mijn bezwete lichaam
welke zich verhult
in een plakkerige smoking
die te krap aanvoelt
en als toegift een herinnering loslaat
van alcohol en sigaren
maar voor deze gelegenheid gepast stijlvol
hoe anders zou ik recht doen
aan de muzikale slang
die mij wil verleiden toe te treden
tot de zoete magische wereld
welke vannacht ligt verscholen
in de lokkende tuinen van Tunesia
mijn trombone loopt, schuift, vliegt
leeft een eigen leven met de akkoorden
wiegend sta ik op de top van een vulkaan
de lava stroomt door mijn pulserende levensaderen
man, groove,soul,life, this is jazz
A night in Tunesia