Resultaten voor het trefwoord traditie

vijf nachten gemeten – jan holtman

T
R
A
D                                          x5
I                                    X4
T                           X3
I                    X2
E            X1
getrouw word ik ‘s nachts even wakker,
daar zit werkelijk een stijgende lijn in…

traditie – elize augustinus

De zilveren kandelaar
pronkt op de tafel van
notenhout, en al het
zilver gepoetst.

De messen en de
volken glimmen: links en
rechts.Rondom de borden
op het laken
van damast: en wij
er half onder.

Een speld horen vallen.
Wachten.
Het moment dat we een
toost uitbrengen
op het leven.

En kristal gaat zingen.
Muziek raakt ons
diep in het hart.
Afscheid nemen ook.

sui iuris – sunshine tenochtithlan

Hoe glad de praatjes voor de vaak
stilaan gaande zwerver door de stad
van het tumult, waar hij alleen
verdraagt wat hij zelf niet vinden wil.

Anderen vinden; van hem, vooral dat.
Tot wurgens toe valt hem de strop
om de enkele reis naar het meer
van hetzelfde, getrouw de traditie

onbetaalbaar. In slinkse taal roept
hem de plicht, geen recht op reclame;
bij verzaking ruikt het naar gebakken
peren, dreigt het bankzitten te bedélen.

Het tumult neemt almaar toe; zijn hoofd
staat er, hangende het uitblijven van
enige onderhandse leniging, opgelicht
bij; ijs kort de staf, niet langer land.

Hij besluit tot nog één laatste opsteker,
belegt de investering van zijn leven;
resultaten uit het verleden gegarandeerd.
Hij schikt zijn das. De stoel valt traag.

care to dance, herr freud? – frouke arns

ze streelt de knip van het tasje, speelt
open dicht, open dicht op de divan
kucht nog eens, draagt haar neurose
fier in een zwarte lange wrong

het is een orale traditie, zegt zij en spreekt
met de gestileerde ingetogen handgebaren
van de vrouw die met haar ogen in de zon
is geweest. de schuld, zegt zij schor,
ligt bij de koelkastmoeders

zij sloegen kruiken stuk op hoofden,
verscheurden kleding en rolden,
rolden over de grond maar in werkelijkheid
liggen de zaken iets gecompliceerder
want ook de wolvenman

zij schikt haar rokken -een gracieuze geste
staat op, neemt de verte in haar ogen, zingt

ik heb je vannacht
naast me neergelegd
mijn klam
en harig diertje mijn
zachte vacht. mijn trots
mijn rots mijn ankerman,
veranker dan, hunker en
veranderman. mijn vederman,
vaderman, ver radarman,
mijn onbesproken
verraderman

hier slaap ik nu
hier droom ik