Moeder, nu hangt U los
in de touwen van de dood
de regisseurspet aan de lamme voeten
Het is niet meer zo leuk als vroeger
zucht U mij toe en
ik zeg dat ik het begrijp
Waar de vermeende greep op de wereld
illusies in een grote glazen kast stopt
schendt ouderdom de vertrouwde regels
Alles valt in diggelen
en bukken kan niet meer.
Je stapt zomaar in een
luchtballon, omdat je
moeder zeventig jaar
is geworden en je lacht
de fotograaf die niet
toevallig aanwezig was
in het belang van een
vlucht maar toe en dan
ga je, de touwen los,
het mandje is zo sterk
dat het familiebanden
hecht en de angst voor
het noodlot, met een
glaasje champagne na
de landing ergens in
een weiland beslecht.
Recente reacties