Zelfs met spuug krijg ik
de veeg niet weg.
Van een tekening afgeschoten
naar twee kringen
die nog doorgaan met het feest.
Als ik mijn oor erop leg
hoor ik de vogels zingen
die in deze tafel woonden
toen het nog een boom was.
Zelfs met spuug krijg ik
de veeg niet weg.
Van een tekening afgeschoten
naar twee kringen
die nog doorgaan met het feest.
Als ik mijn oor erop leg
hoor ik de vogels zingen
die in deze tafel woonden
toen het nog een boom was.
gekleurde woorden
vallen uit rode vogelkelen
hoog gevoerd
luid uitgekruind
brabbels grillig
als kinderkrabbels
in een aprilse tekening
met verve uitgewist na de bui
ik spot nog met de dood
kijk zonder angst naar
dicht geplakte lippen
slecht gegoten pakken
vaak te groot
alsof hij slaapt zegt iemand
schoorvoetend langs de kist
hij zou nooit in z’n beste
pak gaan slapen denk ik
de jongste kleinzoon legt
een tekening op zijn voeten
voor Oma stond erop
de wereld onaf
als een tekening
dat je doet
armpjes bewegen
de zon, een baan, armen te over
als kleuter tekende je hem
zoo groot
als een scheef huis en geen perspectief
de zon getekend tot het krijt op was
het huis en de deuren ook
alles op een kier
dat is wat je doet
op een kier staan
nu
afwachten op dozen krijtjes
zo doen we
Recente reacties