Ik stel me de kaart al voor
van het kleine kerkje en
bedenk me het achterzaaltje
waar op dinsdagavond
geoefend wordt door het koor
en waar vast ook een kruis hangt
boven een gaskachel en
een ketel thee trekt voor de
mensen tussen de diensten door
en op woensdagavond is er koffie
voor wie de wijn niet aan kan
en praat men fluisterzacht
over de twaalf stappen, waarvan
de eerste naar verluid:
ik sta machteloos
tegenover drank.
De kerk is werkelijk
goed voor alles.
Ha!
Drama.
Entree!
Probleem.
Hoera!
Tegenslag.
Bravo!
Belediging.
Te midden van de overdaad
aan draaiende wasmachines,
fraaie uitzichten,
blakende gazons,
diepe oprijlanen
en gestreken kleren
zich ook nog vergezeld te weten
door iets dat toe kan slaan:
verdediging, adequaatheid vereist.
De knalharde dreun, de knisperende woede
waarmee het portier
van het slanke sportmodel
de zoele avond open rijt.
Met gierende banden
een erotische curve
nemende lotsbestemmingen.
Wij, die uit het raam kijken,
een andere zender kiezen,
en twijfelen. Pinda’s? Chips?
Recente reacties