als je dan
geen reactie
al was het maar
vijf minuten
stil
geen likes duimpje
omhoog gewoon niets
je weet tijd
is relatief
dit is een
eeuwigheid
en wachten
je straf
ijdeltuit
je status
luldebehanger
Resultaten voor het trefwoord straf
De winterzonnewende
klinkt als een roep
uit ’t onbekende.
Het is een stem
die ‘k niet wil horen,
daar zij het kaf
scheidt van het koren
en mij bedreigt
met de ultieme straf.
Hoe rusteloos mijn slaap,
waarin ik steeds de strijd verlies
met tijd en eeuwigheid.
Als altijd weer in het begin
serveer je uit dan ligt ook alles
op je bord. Je graait de wereld
bij elkaar. Ontdooit de polen
smelt verdriet uit op de evenaar
er loopt een streep van hier
tot daar. De rand. Gedecoreerd
met sla. Echt alles moet juist
jou gebeuren. Je ruimt af.
De teil loopt vol. Je borstelt
driftig in een kom. Je stalt
het uit. Er druipt wat af.
Dit hele leven schrijf je
is een straf.
Deze kamer is mij wat te klein.
Ik weet hoe het is om groot te zijn.
Mijn moeder is een helleveeg.
Ze heeft me van mijn geld ontdaan,
verbrandde alle bonnetjes.
Mijn hart is uitgezet en leeg.
Vaak ben ik bij de dames langsgegaan,
nu flirt ik met de nonnetjes.
Ook als je goed hebt nagedacht,
emotie ingeruild hebt voor de ratio,
niet bij voorbaat al racist, fascist,
reactionair monarchist, populist,
of nazaat bent van een barbaar,
zult u het toch met mij eens zijn
dat er uiteindelijk maar één straf past
voor de moordenaar van Koninginnedag:
hem insmeren met pek en veren,
vastketenen in een voertuig
(merk en kleur doet er niet toe),
en van een lange trage helling
– onderweg met hagel doorzevend
uit koninklijke jachtgeweren
zodat hij nog net even blijft leven –
een oranje hellevuur in donderen.
En in godsnaam, neem zijn naam
niet op in één of andere canon.
30 april 2009
Recente reacties