Al vroeg in de morgen (het is
dat ik zo slim was de gordijnen
voortijdig te openen) zaten
de spreeuwen stijlvol op een rij.

Het leek mij juist een dag waarop
de boeren in opstand zouden komen.

Aangevreten krentenbollen
hingen stijfjes aan een riek.
Momenteel neem ik een hapje (excuus).

Ik geniet van de komende zon.
Mijn pen moet vervangen worden
want deze lekt als de pest.
De boeren zijn vaag te zien,
ze slaan het lezen van de krant over,
ze gaan recht op de hoge hekken af.

Dames vliegen naar de stad.
Sloten spetteren zonder vissen,
verdwijnen zonder einde uit het zicht.