getverderrie, uitgenodigd
ja wat moet je dan
blauw gorgelen
in de kou
bij de asbakken
die altijd buiten staan
of
in een dekmantel kruipen
ik weet het al
ik ken het al
ik proef het al
gezellig samen zuipen
een sfeer waarin het gelag
van valse mondhoeken
zal druipen, gezelschapsspelletjes
en ruggespraak
koekhappen en klepzeiken
Het dak besloeg een ruimte
groter dan jouw onrust
vluchten kon
ik ga ervoor, lag nog vers
onder de pannen, de koekoek
was getuige
de muur was blij geweest,
het frisse geel een jas om
warm te dragen
je geur had sfeer gebracht in
weggedoken hoeken, sporen
wanhoop uitgewist
het rook naar levenslust, al
hing de spiegel daar met
droeve ogen
ik ga ervoor, had jij gezegd
maar onder het dakspant
verklaarde jij jezelf
volkomen onbewoonbaar.
Gisteren heb ik mijn vader gered
Het heeft veel voeten in de aarde gehad
Maar ik mag er niet over schrijven
Want ik heb de derde vrouw van mijn vader beloofd
Discreet te zijn.
Een porseleinachtige spoedarts zei tegen mijn vader:
‘Je moet niet tegenstribbelen!’
Mijn vader beweerde dat ‘tegenstribbelen’ zijn lievelingswoord was
‘Je moet niet zeveren!’ zei de spoedarts vervolgens
De sfeer was om zeep.
Discretie is vreselijk moeilijk
Gelukkig moet ik over mijn muze niet discreet zijn
Hij heet Omer en
Zijn knieën zijn vals
Wanneer hij met mij wil vrijen
Vraagt hij: ‘Wil je een bad nemen?’
Ik neem voortdurend baden
Zelfs overdag
In de badkuip van mijn muze voel ik mij nooit schuldig
Nochtans ben ik schuldig.
Het is mijn schuld dat ik werkloos ben
Het is mijn schuld dat er gat in mijn jas zit
Het is mijn schuld dat ik geen nieuwe jas kan kopen
Maar het is niet mijn fout dat mijn vader ziek is
En tegenstribbelt wanneer een porseleinachtige spoedarts
Hem vitamines via een katheter komt toedienen.
Ik begrijp het wel hoor,
Dat tegenstribbelen van hem
Zeveren is een lelijk woord
Er bestaan veel krasse woorden
Ze worden aanvaardbaar wanneer mijn muze spreekt.
Het is de sfeer
Je hebt het gevoel
Alsof je er deel aan hebt tot
The End.
Je drukt zacht op
De knop van illusie
Dooft kaarsen
Hij ligt naast
Je in het donker
Slaat een arm om je heen
Terwijl hij
Droomt
Haar naam mompelt
Voel je
Het is de sfeer
Je hebt het gevoel
Alsof je er deel aan hebt.
het gaat me niet om sfeer,
die kan je in je * steken
het gaat uiteindelijk
altijd om de conclusie
niet dan?
nou dan!
Recente reacties