Langzaam valt de druppel.
Breekt stilte in stukken.
Het besef dat het tijd is.
Dat dingen gaan lukken.
Langzaam valt de druppel.
De laatste druppel.
Zet alles weer terug,
wat eens zo scheef zat.
Resultaten voor het trefwoord scheef
halfopen deur; een beetje scheef
het vermolmde hout
van vijftig jaar geleden nieuw
en achterstallig onderhoud
de stapel witte stoelen
laatste tand
van een afgeschreven gebit
ik zit
en zie de momenten
ik voel
ze glippen uit mijn hand
In tweeënzestig op de foto
stonden de gezichtjes mager
altijd scheef
verlegen haast
de schaduwen naast de neuzen wezen
allemaal dezelfde kant op
schuw waren we
voor vogeltjes en fotografen
en voor licht
daarom oh zo ongemakkelijk
dicht bij elkaar
er was dus een maar
zo zonneklaar en onbelicht
Toelichting:
Gedachten aan Anna Blaman
de wereld onaf
als een tekening
dat je doet
armpjes bewegen
de zon, een baan, armen te over
als kleuter tekende je hem
zoo groot
als een scheef huis en geen perspectief
de zon getekend tot het krijt op was
het huis en de deuren ook
alles op een kier
dat is wat je doet
op een kier staan
nu
afwachten op dozen krijtjes
zo doen we
Recente reacties