Resultaten voor het trefwoord rudolf

vanuit het niets – rudolf

houd dit beeld vast:

een kille ruimte, leeg, diepduister stil
geen ultrageluid, niet eens gefluister
niet één enkel licht of een ver geflonker
noch een wonder dat deze nacht ontsluit

niets van bouwstenen als DNA, eiwit
de essentie van leven, geheel niet in zicht
voort schrijdt het, tijdloos, zonder glans
als zwaar water, beklemmend, naargeestig

tot die ene speldenprik, vanuit het niets
een zeepbel die bolt en rekt, energie die
zomaar lekt, ergens, vanuit het nergens
een flits, een explosie, een magic ongekend

* wordt vervolgd *

user calendarclock-o

ook goedenacht – rudolf

in de verte lamenteert een saxofoon
de straat donker met hier en daar wat schemer
ook een steeg der eenzamen de bries tegen

een kat inkt in het zwart de nacht
gewis van de dood met negen hielen
bespint de dag met de prins van geen kwaad

gans de tijd bast menig hond z’n lust
tot de zon z’n stralen verkwist
achterna gezeten door schicht en rust

in schaduwveilig gezellig nabij de haard
vergaat het veler gemoed voor de wind
daar koffieboon gemalen de avond kleurt

user calendarclock-o

weet van mijn vurigste wens – rudolf

het dragen naar de zee
in samenspel
met zon en wind

niets van een bodemloos dempen
met specimen
aards

in doorweekt leven
van zo velen

neen
het getij draaien
voor ons
allen

want zo anders
lijkt dit weten

user calendarclock-o

waar planten regen verdienen – rudolf

bescherm tegen de gevaren uit het diep
leid ons door lichte bossen, zonder sporen
weg van de vlam der duisternis
de ogen, rood genesteld in het kwaad
ze snijden open en branden weer dicht
voor de voortplanting, het overleven

een heengaan vrezen
is oké in wezen
zolang we maar een weet verdragen
een aanspreken wagen
op het deel waar we niet kien op zijn;
bloeddorst in het kwadraat

deze wereld verstaat een orde
zonder tegenspreken
en we oreren niet
ik thema: zijn we een slagen waard?
waar planten regen verwerven
traverseren onze wegen weer

user calendarclock-o