Wat ik overweeg te denken is dat een gedachte uit het niets
in ons geboren wordt, gevoed wordt door ons denken
en langzaam groter groeit.
Wat ik tevens overweeg te denken is dat alle gedachten
al bestaan voordat ze gedacht zijn, zij ons met al hun wijsheid vinden
en wij deze gulzig leegzuigen.
Wat ik niet heb overwogen te denken is dat een gedachte
in zijn meest zuivere vorm een klein, oud en gerimpeld mannetje is
die met volle teugen geniet van zijn laatste avondmaal.
Er is nooit over gesproken, niet in al die jaren,
over hoe Opa zijn medailles had verdiend.
Je liep zijn kamer in,
en de dolende soldaten staken de muffe dolken tussen je ribben.
Er is altijd een gat te vinden, vertelden ze, nooit te maken.
Maar voordat ze staken vroegen ze,
ben jij Opa?
Ik herinner mij de vraag alleen achteraf,
maar geef altijd vooraf het antwoord.
Ik hou van Opa,
zeg ik dan
en bied geen weerstand.
Indien we het toch buiten onszelf willen plaatsen,
dan moeten we dat wel goed doen. Zo goed dat er
geen enkel misverstand bestaat over wie, wie uit de
weg wilde gaan.
Indien we hem nog willen ontmoeten, dan moeten we ons haasten.
Een dergelijke kans komt maar één keer voorbij.
Dat weet ik omdat ik deze nog niet eerder voorbij heb zien komen.
Laten we nu maar weggaan, anders zijn we te laat.
Indien jullie mij nog willen ontmoeten, dan hoor ik dat graag.
Ik was er op de afgesproken tijd en heb jullie net voor aankomst zien weggaan.
Mijn zwaaien mocht niet baten en ik heb niet geschreeuwd.
Een gemiste kans besef ik nu.
Recente reacties