de honden dragen mij over
de natte velden door een levend
Voermanschilderij van een verregende
zomer, aan de overkant van de rivier
staat roodbont vee met de poten in
het water, donk’re wolken aan den einder,
scheren boerenzwaluwen laag over de spiegel,
een slecht teken, staat een mottige reiger
te schuilen onder wilgopschot, een haas rilt
in het veld en een schollevaar loopt over
het water en stijgt in slow motion op;
mag ik alsjeblieft met die vogel mee?
Voerman is voor mij reeds lang passé
Resultaten voor het trefwoord reiger
Dromen verstard in hun kracht
bewolken de hemel.
Drijfveren zitten vastgeroest
in hun horlogekast.
Het zicht naar de toekomst
hangt in een te klein kadertje.
Een slingerende weg
vervaagt in de zontrillende lucht.
De glinstering op het water
staat stil in de wind.
Het filmroleind rikketikt
tegen de projector.
Een baby grabbelt
naar het glas met opa’s gebit.
Tegen de avondpastellen
ontvouwt een reiger
traag zijn vleugels,
klaar om op te stijgen
uit het grijpende riet.
Alleen.
ik hoor de stilte
het raakt me
jouw bloementaal
beweegt tussen vlinders
geuren…O, Valantie
je mond
tekent mooie lijnen
uit een hemellicht
fantaseer ik het gezicht
van puur goud
doen vlammen spreken
trekken tegenpolen
de diepblauwe zee
raakt mijn oever
een purper reiger
kijkt extase
ik leef in twee werelden
ondergedompeld in rivieren
op wandel verjoeg ze een reiger
de schapen keken haar vreemd aan
reageerden secuur op alle emoties
in het anders desolate landschap
bloemen werden wreed vertrapt
ploeterend wankelende meid
een eenzame wandelaar liep haar achterna
nogmaals viel ze over een obstakel en
de test werd afgeblazen
krantenkoppen berichtten:
‘looppop ontdekt lijk in heide’
heden wandelt ze enkel begeleid
Recente reacties