Resultaten voor het trefwoord poldermodel

je moet ook nooit meer online schrijven – martin m aart de jong

Ik veegde woorden weg. Iets over polder.
Hoe de tijd een koe herkauwt, hoe zomer
klaver telt in landschap en de wrongel
kaas. Iets over biest, wat plukken schapen.

Knarsend grint en houten voeten.
Alles weg, in niets verdwenen zoals land
een woonwijk wordt. Tussen straten zie
ik vee tussen de namen aan de wand.

Zie ik bruine houten schuren. Ruik ik
teer en mest met stro, zie ik grote
brede handen aan het stuur
van een tractor tijd doorbreken.

Balen hooi en melkmachines. Sloten
die bekleed met kroos door een eend
zacht op geslobberd. Loop ik weer
mijn krantenwijk.

poldermodel, absolutisme, theocratie – joost van gijzen

‘Geen geloof meer in de politiek’, wil dat
Niet zeggen: democratie heeft zijn langste tijd
Gehad? ‘Religie is de op’um van
Het volk’, dus niet zo gek dat nu een meerderheid
In een geseculariseerde staat
Als die van ons, probeert zich uit dit zwarte gat
Te werken. ’t Koningshuis is surrogaat,
Is zonder macht – die ‘ene sterke man’
Wordt dan aanlokkelijk. Want is ’t niet zo
Dat in een dictatuur de man de god vervangt?
Je offert niet aan compromis, komt niet
Bijeen in achterkamertje of wandelgang –
Maar grote leider, u verlost ons, heil!
Als god toch eens bestond? laat hem als Farao
Regeren; wedden dat hij steeds weer feilt
In onze ogen? Geloof, het was er überhaupt niet –
Bestuurders en bestuurden: evenzeer failliet.