Resultaten voor het trefwoord plaats

eenzaamheid – walmzand

ik wil de beschrijver van de eenzaamheid zijn
van de onontgonnen gronden
van het oerbos
van de rotswoestijn
van de zandvlakten
van de tot chaos vervallen mensheid
waar geen plaats is voor gevoelens
liefde, haat, twist
waar geen plaats is voor
jou en mij
waar daarentegen stilte is
de wind ruist
de golven slaan
het water kabbelt
en alle verdriet
reeds vergoten is
in de rotsen verzwegen
en op de tonen van de vogels
niet meer bezongen
wordt en werd

op die hoogvlakte
ver van
wil ik zijn,
toebehoren
het pad er naar toe
slechts aan enkelen bekend
voor mij geopenbaard
ik wil het opgaan,

er rest mij niets anders

user calendarclock-o

ruimte zonder tijd – gritter

Ik zoek, voor eeuwig
een ruimte zonder tijd
Enkel lengte, breedte, hoogte
Simpel leven in 3D

Maan de aarde dus tot stoppen
Bevries de maan in haar aardse baan
Verbreek causale ketens
Verban oorzaak en gevolg

Op die plaats, van tijd ontdaan
voor mij geen treuren om ’t verlies
van de uren, maanden, jaren
door ledigheid verkwist

user calendarclock-o

tweede thuis – richard kamsteeg

Wat van een afstand stilte leek
blijkt vaag vertrouwd een samenspel
van verteren en verstrijken
nu mijn hoofd bij jou
een tweede thuis gevonden heeft.

Leven en dood planten zich hier
als onder water voort,
dringen zich op
als in het donker waar ik was
voor tijd en plaats bestonden.

user calendarclock-o

liefhebben – richard kamsteeg

Wij hebben seks en laten
hoofdbrekens en agenda’s,
de frustratie van een tegenslag,
verwijten van anderen
en vergeten kleinigheden los.

Wij vrijen en laten
de angst om iets fout te doen,
de wens om klaar te komen,
het besef van plaats en tijd
en alle gedachten los.

Wij hebben lief en laten los
al dat ooit had moeten zijn
als dit liefhebben.

user calendarclock-o

de neger in mij – efce

Die vrouw spreekt mij aan – zomaar op straat – en vertelt een verhaaltje over iets wat zich die morgen heeft voorgedaan op Zuid. Veel begrijp ik er niet van (ik weet eigenlijk niet eens precies waar Zuid ligt), maar ze heeft een prettige stem en ze kijkt me met heldere ogen aan en het lijkt alsof ze me kent. Zodat ik wereldburger ben met de wereldburgers in de wereldstad. Ik denk: die voelt gewoon mijn negerziel. Dan vraagt ze om geld voor de terugreis – want naar Zuid, dat is anders nog een teringeind lopen – en valt alles weer netjes op z’n plaats.

user calendarclock-o

afscheid – bennie spekken

standbeeld op de plaats
dood? ze kan niet meer
voor- of achteruit

haar hand omklemt de klink
het binnenwerk zingt
het bloed kruipt

ze kijkt nog eenmaal om
als was ze iets vergeten
ze heeft de sleutel nog

user calendarclock-o

de plaats die keuken heet – silvia

ze draagt nog de naam maar de faam van weleer
vliedt weg in flarden van herinnering
het fornuis gedegradeerd tot meubelstuk
in de kast wordt enkel nog stilte bewaard

moeder kookt niet meer, raakte ’t kwijt
dwalend in de mist die haar hoofd omringt
is onderweg terug naar de moederschoot
geen zorgen meer, voor altijd veilig

user calendarclock-o

flora mortis – arjan keene

De bloemen in de vaas
zijn niet werkelijk de
bloemen, de vaas is niet
feitelijk de vaas.

In de vaas met bloemen,
die geen vaas is en niet
de bloemen op hun plaats
houdt, staat water dat
geen water is.

De vaas waarvan we
zeggen dat het geen
vaas is, die bloemen
omrandt die elk voor
zich geen bloem zijn,
staat op tafel, maar dat
is geen platte tafel.

We stelen levens van
beperkte houdbaarheid,
in vochtige lijven staan
we langzaam te verleppen
tot we knakken.

Alleen de tafel blijft.

user calendarclock-o