geef mij wat zuurzand
laat het glippen door mijn vingers
steek een sigaret op en bedenk
dat zandgebakjes echt verleden
sinds jaren pissen katten
zandbakken vol geneugten
geven grenzen aan bestaan
waarvan mensen soms geen weet
zandkastelen heb ik afgeleerd
ze bieden enkel uitslag
maar wacht de echte zomer
zij maakt droog achter de oren
pak je zeef en schep de bovenlaag
van eerstgeboren korrels
zij poederen gedachten fijn
waar hersenzuur verdwenen
Een manke hond zwaait in de orkestbak;
kwispelt de maat, ‘t hinken moe.
Zangeressen huppelen samen hun liedje
en zwaaien hun overrijp decolleté.
Buiten staart onze maan naar de aarde
en huilt noordenwind straten leeg.
Drinkers wankelen, lallen naar huizen
en pissen overal portieken geel.
Na twaalven sterft veel van het lawaai
als vanuit ‘t westen regen nadert.
Buiten blijkt vooral kil en veel te helder,
binnen blijft illusie warmte vragen.
Brievenbus kleppert op vage windvlaag,
achter voordeur slaapt natte hond.
Recente reacties