Draag me als water naar de zee, zoet naar zout
blaas de koele bries tot een orkaan, wakker me aan
en laat me dan begaan.

Zweep mijn tijd op tot de woeste golven
die de zon zo mistig kunnen maken
dat je morgen mijn historie weer belopen kunt.

Draai tot slot mijn gedachten rond in een mandje
en droog ze met zo veel kracht
dat ik nooit meer aan een grote liefde denk,
noch aan rode ruiters in de avondschemering
als die over stille daken stappen.