Ik check in op het perron
verkeerde paal
maar weet ik veel
mijn step-in een tree te hoog
voor een bekneld
coupé-gevoel
ongezien zoek ik de pijl
die richting geeft
aan hoge nood
ik zijg neer op giroblauw
een cirkel rookt
het raam voorbij
godzijdank mag ik nu gaan
het watert mij
Arriva-tijd.
poëzie is mijn schoonzuster
ze woont alleen in een dorp
veertig kilometer verderop
ze rijdt in haar auto om
uit te zoeken hoe ons volgende
week zonder omwegen te bezoeken
liever te vroeg dan te laat is ze
ongezien onze straat doorgereden
meisje kijkt
de ogen groot
het groen wuift
strakblauw
overspannen
twee vogels
vliegen op
het scherm
daarbuiten
loopt een man
het licht uit
een lantarenpaal
ongezien
op afstand
bediend
Recente reacties