er zijn vogels in de Hemel
af en toe vliegt er één naar omlaag
waar ik ben
en beroert
zij laten zich niet leiden
zij kiezen
jou, hem, haar, hen
en mij
een atheïst die gered moet worden?
ik ben God, iedereen is God
God is dood bestaat dus niet
vanmorgen zag ik een zwerm
ik sloeg nauwkeurig gade
hun prooi was een ander
ik hunker vandaag…
De dag nadat ik de kloosterrijke streek ontklom,
Trappistennat en moeheid loosde, neerstreek, de dag een gat,
vond ik genade in de lengte van de nacht.
Ik was een monnik, weerde de vrouw,
die niet het stil verlangen in zich zag,
gezicht tijd van gewicht, deed nauwgezet
aan zorg, aan overlevingsplicht.
Ik herstelde naarmate ik-in-monnikskap
mijn zegeningen telde. Ik zag mijn slagen
in het klimmen naar omlaag, koos mijn gebedenstoel
tussen de mussen in de beukenhaag.
Sint Franciscus, maar dan alledaags.
Ik ben op mijn plaats, volstrekte regelmaat.
de tragiek was
dat hij zo van hoogte hield
van dak tot goten
torens bergen
luchten ijl
zijn leven lang al
wilde hij niets horen
van wat beneden lag te zwijgen
schaduwen van brede vleugels
zwaar en moeizaam
slepend over zware grond
voorbij de rand van deze wereld
het daverend gelach van pierlala
het gat daar ver omlaag
zo hol verleidelijk
dat ja
toe kom, niet bang
je kunt hier vliegen
de rest nu van je leven
Recente reacties