hier druist de aanpalende muur
tegen alle gevoelens in
van het gewezen patriciërshuis
de dubbele deur – Europees eiken –
met hand gesmede klink
kraakt en braakt wat vocht naar buiten
welk een onverlaat metselt
fabrieksgebakken steen op waalformaat
aan mijn gevel van puur natuur
steen uit rotsen gehouwen
ik ben een monument,
eeuwen adelen in mijn gelauwerde huid
mijn ogen breken, met straffe wind mee
zal ik me wreken, vanaf de vorst
duvel ik mijn dak op die dekselse buur
Wat denk ik aan jou vannacht Herman Gorter
want ik liep over de stoep vandaag
met een kater, schuldbewust kijkend
naar de volle maan.
In mijn hongerige moeheid
en winkelend naar beelden
ging ik de fruit verlichte
supermarkt binnen,
dromend van jouw vergelijkingen.
Wat een perzikken en penumbra’s
hele families uit winkelen
vannacht. De paden vol echtgenoten
vrouwen in de avocado’s, kinderen
in de tomaten! –en jij Vincent van Gogh
wat deed jouw neus in de watermeloenen?
Ik zag jou Herman Gorter, oude
starre saloncommunist,
porrend met je paraplu
tussen de kippetjes in de vriezer
je blik op de verse meisjes.
Ik hoorde je vragen stellen. Wie houdt
er van bananen, wie eet er een hapje mee vannacht,
ben jij mijn engeltje?
Ik zwierf tussen torens van kleurige blikken
ik volgde je en mijn verbeelding werd achterna
gezeten door de winkelbeveiliging.
We liepen gebroederlijk tussen de schappen
in onze gedeelde eenzame liefhebberij
proefden we artisjok, bezaten we al
de ingevroren lekkernijen
en kwamen we de kassa niet voorbij.
Waar gaan we heen, Gortertje? De winkel
sluit binnen een uur. Waarheen wijst je vinger
vannacht, naar links of naar rechts?
(Ik raak Mei aan en droom van onze
zwerftocht in de supermarkt, ik voel me gestoord)
Zullen we de hele nacht door eenzame straten lopen?
De bomen stapelen schaduwen op, de lichten gaan uit
in de huizen. We zullen allebei eenzaam zijn.
Zullen we verder dwalen, dromend
van het vergeten Nederland van netheid
en orde, liefde voor de natuur
voorbij rijen auto’s op parkeerplaatsen
op weg naar ons lieflijke bungalowtje
in het groen?
Ach dichtertje, mislukte politicus
met je rijen vol vergelijking
wat voor Nederland had jij
toen je van de bergen in elkaar stortte
en je er vandoor ging, met pijn
in je hart op weg naar dit land
en je verdween met al die ongeschreven maanden.
* vrij naar “a supermarket in California” – Allen Ginsberg
In de lente van mijn leven
zal ik nimmer door te streven
op zoek gaan naar geluk.
Bij mens en dier en de natuur,
met open blik en zonder vuur,
want al het kwade is vergeten.
Als de zomer is gekomen
met lange dagen in de zon,
koester ik het reeds gevonden.
Geniet van zoete dromen,
totdat herfst ze meeneemt,
als blaadjes aan een boom.
Door de winter zal ik slapen
en niemand zal me vragen;
ben je bang voor wat er komt.
Veel mensen vinden het heel belangrijk
wat het weer tijdens de paasdagen
gaat doen.
Het paasfeest is namelijk het lentefeest
bij uitstek, waarbij velen van de ontluikende
natuur buiten willen genieten, hoewel er
religieus bezien een heel andere betekenis
aan Pasen hangt.
Struikelend sleep ik
door kwade dromen
fascinerende mist
naar een nieuwe tijd
van dode bomen
en versteende mensen
binnenin fossielend bos
onverklaarbaar
sla ik glasgordijnen open
van motregen dat viel
in de ochtend
voor mijn gevoel
alreeds expres gesloten
tussen mens en de natuur
blijf hangen aan grijptakken
en mijn haardos verstrengelt
o Absalom mijn zoon
verbaas mij
dat gordijnen zo simpel zijn
te openen doch als de wil
zich niet meer toont
in logisch denken
dan zijn bergen niet meer
te verzetten.
De regels volgen met je vingers, een grap afstoffen en die op het plein voor ieder oor te luisteren leggen. Je kunt maar beter niet te moeilijk doen of het zo doen dat het acrobatiek is voor gevorderden en de mensen klappen
hun handen stuk, want knap zijn is niet voor iedereen. De mooiste meisjes
schrijven weliswaar bij voorbaat al poëzie maar niet met hun vingers
het zijn lippen die lispelen,
het zijn heupen die dansen
op de maat van strakke verzen
met volle borsten ze geven je
romige liefde en sappig fruit
vol vitamines en mineralen
versterkende eiwitten ze geven
het goede van moeder natuur.
Als we nu eens alle beesten goed willen bestuderen
zit er niets anders op dan:
– de pinguïn ringeloren (’t is geen zeeleeuw die de bal doet rollen)
– de haai taggen
– de olifant van zendmast voorzien
– de slechtvalk een camerahelm aantrekken
– de mens een enkelband meegeven
Of hoe techniek en wetenschap erin slagen
mens en natuur te verenigen
Haar tuin is trampoline
een boompje staat nog
in de weg
een kind zou zich het
hoofd kunnen stoten,
geen twijfel over mogelijk
dat boompje moet nog weg.
Twee bomen vellen is
ruimschoots onvoldoende
voor mijn zelfbeklag
dat al dan niet wil rijmen.
Een gezonde natuur
in een gezond lichaam
behoeft geen flessen.
Ik drink op elke kurk.
Er is niet voldoende aanwas
alleen al voor de afwas
en waar die voor staat;
meer genegeerde etiketten.
Elke geest is welkom
uit het grote sprookjesbos
dat al ziek en kaal is
sinds ik er in geloof.
Ook deze klacht kost
lang en gelukkig leven,
het is me om het even wie
me daarover doorzaagt.
Recente reacties