leuk die hakjes
klinkt rood
uit zijn mond
ik draai rond
mijn volle rugzak valt af
het weertje klaart op
leuk die hakjes
klinkt rood
uit zijn mond
ik draai rond
mijn volle rugzak valt af
het weertje klaart op
achter haar aanrecht
krijgt ze een zoen
op de mond
hij zorgt
zij is gelukkig
1)
broek af
gordijnen dicht
2)
gaap
hand voor mond
3)
jeuk in neus
laat het niet merken
4)
ogen sluiten…
tja…
eh…
sommigen krijgen
overal een harde
plassert van
5)
met jouw fatsoen
zou ik me schamen
6)
lach nooit en
te nimmer om
de domme filosoof
in mijn ogen schuilt een kind
het voedt zich met volwassen tranen
vindt de glijbaan naar mijn mond
ik heb de smaak te pakken
verdriet is niet loslippig
het is kwelwater in de keel
de bron zit dieper
in de bodem huist een kind
geen arm gekruisde voorman
geen intentie
tong uit je mond
tong uit je mond
Slechts de lege lichten kijken nog naar buiten
het is een tochtige vermoeidheid die uit je ogen peurt.
Het kan ook dat een hond in veel te kleine kamer
en de voorman blikken touwen trekt.
Waar is het staal dat alles vloeibaar maakt?
Slapen is een werkmansethos.
Ze heeft een gouden hart
In de aders lopen lichamen
in het honderd
kloppen uren in kantoren tanden
van haar grote mond
Een man sleept karton
onder het gehemelte
Ze heeft een oude
markt van steen
van de tong tonen
vooruit, daar sta je
je innigste zelf te zijn
woorden rekken in plaats van inslikken
beetje bij beetje, beetje bij beetje
beetje bij beetje
klanken door de mond laten rollen
lo lo looo la la laaa
lu lu luuu
even briesen als een paard
prrft, prrft, prrft
vergeet de boter niet
boter bij de vis doen
de boooter bij de vis
heeeeel veel
pannenkoeken bakken
pannenkoeken bakken
pannenkoeken bakken
en houd het geluid scherp vóór je uit
pikkende kippen, pikkende kippen
pikkende kippen, pikkende kippen,
pikkende kippen, pas op voor de haan
ja, daar komt ie, krijsende haan
schreeuwende haan, schreeuwende haan
triomfantelijke haan, krijsende haan
trotse haan
trotse haan
denk aan je houding!
tussenkomst van Ma’at was nodig
om mijn schellen te verwijderen
dan is de wereld niet zo hij bleek
en ik weet niet wat ik weet
zie alles maar kijk niet
spreek de woorden met de mond dicht
deze werkelijkheid is niet de mijne!
een lucide speling van het lot
laat mij een ander leven leven
brandhaarden pijnigen mijn zicht,
verlos mij van dit zien
en geef mij mijn eigen zijn terug!
deze reïncarnatie is niet de mijne!
of vergis ik mij nu schromelijk?
Voordat ik je zag had ik je al getekend,
je ogen en je huid en ook je mond van steen
waar in mijn herinnering de open plekken zaten
veegde ik littekens met mijn vingers weg
maar je leek niet, het woordenloze gruis
had je trekken oud gemaakt, getergde mammoet,
opgejaagd door jagers in het verstilde beeld,
alles gegeven, niets van mij genomen, enkel tijd.
wat staan de ogen hoog vanmorgen
hoger dan de zon
dan de neus
die voelt hoe fris het is
en zich terstond een rode kleur aanmeet
gezelschap voor de mond
de nazomer, sleepboot van de herfst, passeert
scharlaken bakens door ochtendkou uitgezet
de gezongen versie is te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/
Recente reacties