Resultaten voor het trefwoord mag

subtropische zwemhel – piet van der laan

de huismoeder was me wederom voor
de trol met kipfilet benen
plastic margrietjes tussen harige tenen
haar badjas verwassen en goor

stucwerk uit de schoonheidssalon
verhult een kop als een droge augurk
haar doos met krullen versiert als ze hurkt
het touwtje duidt op een tampon

huidplooien herbergen opgewarmd zweet
dat haar pleisters niet goed meer doen plakken
tevens heel matig geveegd na het kakken
want ze graaft wederom in haar reet

vast recht onder haar dekbed vandaan
door de dorpsstraat, met haar badmuts al op
langs de badjuf met haar lederen kop
klaar om te water te gaan

over het poortje om de douche te ontlopen
en het voetbad, want het voetbad is vies
een soep van kluwen schaamhaar en pies
te vies om haar teen in te dopen

als een tweedehands theezak traag van de treden
melangeert ze het nat om haar heen
een pleister weekt langzaam lost van haar been
wat koekte wordt week van beneden

haar lobbige lijf breekt het wateroppervlak
in haar liezen een gitzwarte krul die
losliet in de lauwe emulsie
en nu op haar voortanden plakt

en zie haar grijnzend haar baantjes trekken
nog een welgemeende wind
even accelereren, voordat het schoolzwemmen begint
want haar tampon begint al te lekken

en in de hoop haar op te jutten
maakt de macho van de school
zijn bommetje in dit open riool
hij mag zijn vaccinaties gaan benutten

begin – eelke van es

‘Ja ik mag jou wel,
je zegt maar heel weinig domme dingen.’
De voordeur leunde iets naar voren.
Samen ‘vluchten van schuilhut naar schuilhuisje’,
wij keken naar haarkloven, speldenprikken;
‘het weer van alle mensen’ rolde aan.
Een duif vloog tegen de dakkapel,
zo een roekeloos begin.

op een hoed – peter van galen

dat heb je wondergoed gedaan
je als een beest gedragen
maar dat mag:

men dendert over dingen heen
alsof het zieltjes zijn

& niemand leeft een dag alleen

(heeft niets met geld te maken)

wat mag u niet aanbieden – janus duprie

Steenachtig materiaal zoals een wc-pot.
Wasbak, tegels en puin.

Maar ook zand, grond, aarde, bielzen, boomstammen, dikke balken, stalen buizen en auto-, motor- en bromfietsonderdelen zijn niet welkom

bij het grofvuil. Net zo min
als deelstromen die apart
gehouden moeten worden
zoals papier, glas en asbest.

U kunt dit wel naar een van de Afvalbrengstations brengen.

gedicht waarna u mij mag slaan – hans van willigenburg

Een klaslokaal vol aspirant-dichters,
diep over hun werk gebogen,
zoekend in hun pas geschreven woorden,
naar de muur starend,
kauwend op hun ballpoint,
door het raam de hemel af speurend,
in verwarring over alles
en ook daarover ernstig in verwarring,
zuchtend,
naar hun haardos grijpend
als laatste houvast –
de wens daar te zitten,
in die klas,
pontificaal een punt te zetten achter een gedicht

– het triomfale plokgeluid van het kogeltje
neerdalend op het tegeldikke HEMA-blok –

en te kijken naar de blikken mijn kant op,
gewoon te kijken,
en al kijkend te ontleden
de onmacht, de woede, het verlangen, de walging.

Het aantrekkelijke idee willen voeden dat zoiets een feit is
en meer dan dat: een onweerlegbaar bewijs van wezenlijk verschil
dat daar en dan aan de oppervlakte komt maar een waarheid bevat
die in elke andere omstandigheid of wereld even waar zou zijn geweest.

schoppen mag – jürgen smit

dat salvador dali een horloge
had ingeslikt & je niet wilde
weten hoe die er uit zou komen

want we meten de tijd niet meer
maar ondergaan de zon
als één dag tot jaren aaneen

groundhogday

ook al zo’n kutfilm
dat het jou nog meeviel dat er
niet opeens een kale boom opdoemde
alwaar een landloper elke toevallige
passant vroeg wanneer godot zou komen

& nee – beckett doet mij
niet aan een emmer denken