te vroeg voor gevallen doek
ga nu niet geluidloos voorbij
zonder zingen, enig gerucht
naar een tempel om de hoek
wurgtijd, gesloten boek, allerlei
ben voor eeuwigheid beducht
Capice?
Resultaten voor het trefwoord knoppen
Gisteren schreef ik het nog bij mijn
zelfgezette koffie. Lepeltje erin
en roeren maar. Ik loste alles op
tot het werd uitgewist in het digitale
water van het virtuele net. Ik had niet
eens geknikt ofzo. Verkeerd gemikt met
knoppen. Ik zag mijzelf niet. Een kind
zou het veel beter kunnen. Ik moet ook
weer gaan schrijven met de hand. Kroos
zien als het letters zijn geworden. Wak
hakken in de woorden die ik kies als
“lissen” “handen” en gaan bloeien met
verstand.
Dikmakers in je handtas
op de tweezitsbank tijdens een
t e l e v i s i e u i t z e n d i n g
85% is overtuigd
en 85% is overtuigend
tegen alle verwachtingen in
springt het flatgebouw van jou af
daar wil jij niet over oordelen
dat is aan politie en justitie
in een David Bowie 747
vlieg je boven de mensen uit
en dat verdient je tevreden glimlach
nu nog even op de rode knop drukken als je het antwoord weet
maar alleen als je het antwoord weet!
Ik moet er naar op zoek
voorbij de schimmel
in mijn kleine perzikboom
de tuin is zo nabij
koud ritselen de bladeren, in
een hoek gedreven door
noordwestenwind
de knoppen willen niet ontluiken
de verf bladdert niet charmant
het wit is grijs van vocht en regen
De blik naar boven dan, wijder
wolken, gaten blauw uiteengedreven
heftig en compleet, in evenwicht hersteld
ik mij gehuld in schoonheid weet
Recente reacties